Er wordt veel gesproken over zichtbaarheid. Over strategie. Over slim posten. Over timing en frequentie.
En toch zie ik in gesprekken iets anders. Mensen die moe zijn. Die voelen dat ze zichtbaar willen zijn, maar niet meer weten hoe. Omdat het is gaan voelen als werk. Als iets wat erbij moet.
Wat als we het eens anders bekijken?
Wat als je tijd geen marketingtool is, maar een kompas?
Je tijd vertelt je namelijk veel. Waar je energie naartoe gaat. Waar je op leegloopt. Waar je van aangaat.
Als iets structureel energie kost, is dat een signaal. Niet dat je het niet kunt. Maar dat het misschien niet klopt zoals je het nu doet.
Zichtbaarheid hoeft geen truc te zijn. Het is geen optelsom van posts en reacties. Het is een verlengstuk van wie je bent en waar je voor staat.
Als je voelt dat zichtbaar zijn wringt, loont het om niet harder te gaan lopen, maar juist even stil te staan.
Wat wil ik eigenlijk laten zien? Voor wie? En waarom?
Je tijd helpt je daarbij. Want waar je met aandacht bent, daar ontstaat betekenis.
Dat zie ik ook op LinkedIn. Mensen die minder posten, maar wel oprechte gesprekken voeren. Mensen die kiezen wat ze delen, in plaats van alles.
Zichtbaarheid groeit niet door druk. Maar door richting.
Als je jouw tijd serieus neemt, worden je keuzes helderder. En volgt zichtbaarheid vanzelf.
Niet omdat je alles doet. Maar omdat wat je doet klopt.
Reactie plaatsen
Reacties