Vanmorgen maakte ik deze foto.
De zon deed nog haar best om door de wolken heen te komen.
Eigenlijk zag het er best rustig uit.
Terwijl er storm voorspeld was.
Inmiddels zijn de eerste buien alweer overgetrokken.
En terwijl ik naar die lucht keek, moest ik denken aan de mensen die ik spreek.
Want soms ziet het er van buiten net zo uit.
Alles lijkt nog prima.
- Je gaat naar je werk.
- Je doet wat er van je gevraagd wordt.
- Je agenda zit vol.
- Je collega's merken niets.
Het zonnetje schijnt nog.
En toch...
Voel je dat er iets schuurt.
Niet groot.
Niet dramatisch.
Gewoon een gevoel dat steeds vaker langskomt.
Het zonnetje schijnt nog
Wat ik vaak zie, is dat mensen wachten tot het echt niet meer gaat.
- Tot ze uitgeput zijn.
- Tot ze vastlopen.
- Tot de storm er daadwerkelijk is.
Terwijl de signalen meestal veel eerder beginnen.
- Je merkt dat je minder energie krijgt van je werk.
- Je kijkt anders naar je agenda dan een paar jaar geleden.
- Je vraagt je af of je nog wel op de juiste plek zit.
- Of je hoort jezelf steeds vaker zeggen: "Ach, het valt wel mee."
Terwijl je diep van binnen weet dat er iets aandacht vraagt.
Die stilte ervoor
Loopbaanvragen komen zelden met veel kabaal binnen.
Ze beginnen vaak klein.
- Met een gedachte die blijft hangen.
- Met een gesprek dat je niet loslaat.
- Met een gevoel dat je niet goed kunt uitleggen.
- Met de vraag: "Wil ik dit eigenlijk nog wel?"
En juist in die fase gebeurt er iets bijzonders.
- Omdat je nog ruimte hebt om nieuwsgierig te zijn.
- Om te onderzoeken.
- Om stil te staan bij wat energie geeft en wat energie kost.
Zonder dat alles eerst hoeft vast te lopen.
Waarom wachten?
Misschien herken je het wel.
- Je blijft doorgaan omdat het nog nét gaat.
- Omdat anderen vinden dat je het goed doet.
- Omdat je geen reden kunt aanwijzen waarom je ontevreden zou moeten zijn.
Maar soms zit de vraag niet in wat er misgaat.
Soms zit de vraag in wat er ontbreekt.
- Werkplezier.
- Uitdaging.
- Ontwikkeling.
Of simpelweg het gevoel dat wat je doet nog past bij wie je nu bent.
Je hoeft niet te wachten op de storm
Misschien is dat wel wat deze lucht me vanmorgen liet zien.
- Je hoeft niet te wachten tot de storm losbarst.
- Je hoeft niet te wachten tot je vastloopt.
- Soms is het genoeg om even stil te staan.
Om jezelf eerlijk af te vragen:
- Hoe gaat het eigenlijk écht met mij?
- Waar krijg ik energie van?
- Wat kost me energie?
En ben ik nog onderweg naar een plek waar mijn hart van in de fik gaat?
Een kleine check kan veel duidelijk maken
Net zoals je een auto af en toe laat nakijken, kan het prettig zijn om ook eens naar je loopbaan te kijken.
- Niet omdat er direct iets mis is.
- Maar omdat je wilt weten waar je staat.
- Wat goed gaat.
- Wat aandacht vraagt.
- En welke richting bij je past.
Voel je dat er iets schuurt, maar weet je nog niet precies wat?
Dan is een Loopbaan-APK misschien een mooie eerste stap.
Geen ingewikkeld traject.
Gewoon samen kijken waar je staat en wat jij nodig hebt om weer met vertrouwen verder te kunnen.
Je hoeft dit niet alleen te doen.
Reactie plaatsen
Reacties